top of page

Şiir-1

  • Yazarın fotoğrafı: Talha Burak Dogan
    Talha Burak Dogan
  • 2 Ara 2021
  • 1 dakikada okunur

Ben bu cemiyetin arsız firarisiyim.


Meczup gözlerin bedenimi mızraklamadığı,

Mapusluk gökler altında yalnızlığımın

Bahtıma kara iplikle nakışlanmadığı,

Hülyalarımın yüksek rakımlarında

Başımı döndüren kuytunun karanlığı.


İşte karşınızda karadüzen ölçek

Ve soludukça canlar aşan gerçek


Kanatlarımı tırpanlayan yelkovanın

Canıma şirk koşma eğilimleri,

Göğsümü didik didik eden

Göğünün sarhoş ve asi kuşları

Alıp götürürken seni kılcallarımdan

Bana bu yaradan kalan, Yaratan.


Göğsümü harman yerine çeviren bu mevsim sen misin?

Ruhumda anız yakan konar-göçer Sen misin?

Yamaçlarımda biten yaban gülüm sen misin?

Sen sen diye çizip durduğum ben miyim?


Temmuz 2021

 
 
 

Son Yazılar

Hepsini Gör
Şiir-13

Yeni bir nefes almaya mecalim kalmadı. Kalmadı göğsümde kabuslara yer. Her geceyi bir baykuşun koynunda Her gündüzü hayın gölgelerde...

 
 
 
şiir 12

Gecenin yarısı yarılmış bekliyor beni Bense sürüklenmek üzreyim uçsuz kuytuya Kuytu ki bana gözlerini hatırlatıyor Ah acem kızı kafes...

 
 
 
şiir 11

Gönlümün gurbeti olacaksan Yaban geleceksen düşlerime Çamurlu bir düş gününde göğümden göçecekse kuşların Varsın çatlasın dudaklarım...

 
 
 

Yorumlar


Yazı: Blog2_Post

Abonelik Formu

Gönderdiğiniz için teşekkür ederiz!

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn

©2021, talhaburakdogan tarafından Wix.com ile kurulmuştur.

bottom of page