Şiir-13

Yeni bir nefes almaya mecalim kalmadı.

Kalmadı göğsümde kabuslara yer.

Her geceyi bir baykuşun koynunda

Her gündüzü hayın gölgelerde yaşamaktan

Kalmadı dermanım.

Varlığımı düşlerime çatarak yol alsam da

İçime çekerek tüketeceğim bir cisim

Bir umut olmalı!

Bir umut ki dipsiz geceye doğan

Bir umut ki güneşe sataşacak

Bize lazım gelen bir umut

İçimizde karanlığı boğacak.

Yüzümü zifirlerden kazıyarak

Karaşahı alaşağı etmek için

Gözlerimi gündüzlere sürüyorum.

İçimde bir yaşamak filizlensin istiyorum.

Ufuklarına koşarken yorulacağım bir yaşama!

Payıma düşeni zaptetmek için bir sürgün diliyorum.

Bu sürgün

güneşler ülkesine giden atların

Eğerlerine vurulan son pranga.